เธอไม่ถ่ายเพื่อคลิก… เธอถ่ายเพื่อ “หายใจ” 🌅

ตอนเช้า มีเส้นไหมบางๆ ลอยอยู่บนข้อเท้า เหมือนแสงทองที่จับความเงียบไว้… ไม่มีฟิลเตอร์ ไม่มีการแต่งแต่ง ไม่มีไวรัล — มีแค่ “การยอมจำนนอย่างสงบ”

คุณเคยเห็นใครสักคนที่ “มีชีวิต” โดยไม่ต้องแสดงตัว? เราทุกคนกำลังตามหาความงามในความว่างเปล่า…

คุณว่า? คอมเมนต์เลยนะ! 😌

ฟิลเตอร์หายไปแล้ว…แต่ฉันยังส่องแสงอยู่! 🌙

ไม่ได้ถ่ายเพื่อให้คนมาดู แต่ถ่ายเพราะคืนกลางจำความรู้สึกของฉันดีกว่าเลนส์ไหนๆ

ฉันคือ‘นูโอเมซี่’ — เกิดวันที่ 9 พฤษภาคม ’96 — ในกรุงเทพฯที่เงียบจนลมหาย

เขาเรียกฉันว่า ‘ตุ๊กตา’…แต่ฉันเป็นบทกวีในผ้าไหมใต้แสงจัน!

กล้องไม่ถามว่า ‘สวยมั้ย?’…มันถามว่า ‘เธอมีอยู่มั้ย?’

คุณเคยเห็นใครส่องแสงโดยไม่มีฟิลเตอร์บ้าง? คอมเมนต์เลยนะ… หรือแค่อยากเป็นตุ๊กตา? 😉