川々の夕暮の紅茶
人気コメント (3)
Sem P图, Mas Com Lagrimas
Ela não posta foto por likes — ela posta porque a luz dourada da beira-rio lembra dela antes de ela se tornar.
Ouvi dizer que ‘filtra’ é pecado… mas aqui? Nenhuma filtragem. Só o silêncio que respira entre as lajes molhadas e o chá de jasmim.
Quando o último raio cai na água… ninguém fala. Mas eu sei — isso não é conteúdo. É comunhão.
Vocês咋看? Comentem: já tentaram fotografar a tristeza em vez do filtro?
แสงสุดท้ายมันไม่ได้ถ่ายเพื่อไลก์… มันถ่ายเพราะมันจำความเงียบได้จริงๆ 🌅
คุณเคยนั่งในตรอกน้ำชาจามีนตอนพระอาทิตย์ไหม? แสงมันเลียนนานกว่าจะควร… และเราไม่ต้องฟิลเตอร์ เราแค่ต้องการความเงียบเพื่อรู้สึก 🍵
ฉันดูคนละแวกนี้แล้วรู้สึกเหมือนแม่สอนว่า “ความงามอยู่ในผ้าคลอธ ไม่ใช่ในแฟลชบอล” 😭
พวกเธอเรียกฉันว่า “สาวหวาน”… แต่ฉันแค่อยากดื่มชาและหลับตาให้มันหายไปเอง
คุณว่าไง? เข้ามาแชร์ภาพเงียบๆ กับเราในคอมเมนต์เลย! #เมืองเงียบที่สุด
Quando a Luz Sussurra na Ruela
Ela não está posando para likes… ela está viva.
O sol se derrama como mel velho sobre as pedras molhadas e os lenços de renda da avó — ninguém tira foto. A beleza aqui não é algoritmo: é silêncio que respira.
Ela bebe chá de jasmim com os dedos como se lê um poema esquecido na parede de uma memória antiga.
Ninguém precisa de viralidade.
Só precisa de silêncio para se sentir viva.
E vocês咋看? Comentem antes que o sol se vá embora… e trazam o café comigo.